GÖRÜ KANDİLLERİ
Benim
Adına türlü şiirler yazdığım ayna,
Bana söyleyemez içimdeki sakladığım meşhur yangını.
Açtığım odalarda, gösterdiğim loş ışıklar,
Sebepsiz bir sonuç beklememeli ışıklar.
Sebepsiz ışık patlar, sonucunda söner.
Geriye ampul parlaklıklarından, kandiller kalır.
Kandiller, küçük cisimlerin can yoldaşıdır.
Karanlık ve zifiri bir ateş oda etrafında...
Odalar içinde gizi süsleyen aynalar.
Aynalar bana söyleyin kaç dakikanız var?
Vakitten bir gelinlik, damata teslim...
Damatın papyonu kredilere...
Ve kimilerinin "evlilik" dediği saadet banka sözlüklerine...
Ayna kararır banka duraklarında.
Camları susar, saydamlığı daralır masum aynaların.
Aynalar, en dolu babanın susuz haykırışlarına şahittir.
Ya gözgü;
Mutluluk, bir umudun içindeki kelepçeye teslim.
Umut, günün sonunda sözleri yutan aynalara...
Aynalar, en dolu babaların haykırışına...
Ve babalar,
Bitmeyen ışıklara...
İsmet Çağrı KIZILAĞIL
🤧
YanıtlaSil